Afgelopen zondag, 21 september voor de mensen die dit precies willen weten, vond de tweede wedstrijd van de Hanzeladies plaats. Deze keer viel aan ons de eer om de Zwolse gastvrijheid te tonen aan de dames uit Dwingeloo. Ondanks onze daverende, spectaculaire overwinning op RC Haarlem/AAC vorige week, waren de zenuwen stiekem behoorlijk aanwezig. Op zich niet zo gek want RC Dwingeloo had de week ervoor met 83-0 gewonnen van de Eemdogs, slik…. Er gingen dus al behoorlijk wat speculaties rond wat betreft het niveau van RC Dwingeloo, zouden ze echt schrikbarend goed zijn of waren wellicht de Eemdogs niet zo in hun element die dag? We zouden er in ieder geval snel achter komen…

Omdat ons team bestond uit 10, wat toch een beetje aan de lage kant is, besloten de captains in te gaan op het aanbod van RC Dwingeloo om spelers van hen met ons mee te laten spelen. Deze meiden werden na een korte intro in onze speelwijze meteen het diepe ingegooid, want ach, de beste manier om het te leren is om eerst te spartelen toch?

Meteen na de kick off barstte de strijd in volle hevigheid los. De kick off was voor de tegenpartij en al snel was merkbaar dat ze een goed, op elkaar ingespeeld team vormden. Wellicht dat wij daar iets door overrompeld werden want ondanks ons harde werken, viel de eerste try al redelijk in het begin. Een wake up call voor onze dames dus. Zo werd het ook opgevat en na een paar woorden van captain Kim gingen we er weer met volle moed tegenaan. Dit hielden we goed vol totdat een speelster van RC Dwingeloo (ene numer 7…) haar renkwaliteiten eens liet blijken, iets wat wellicht beter kan worden beschreven als sprint kwaliteiten a la Roadrunner. Fijn voor haar maar minder plezierig voor ons team. Goed, de tweede try werd gemaakt door Dwingeloooo (sorry,dat moest gewoon een keer worden gezegd). Of er hierna nog een try (of twee) door Dwingeloo werd gemaakt, is door al het heen en weer geflits vergeten maar de Hanzeladies kwamen daarna terug en wel in de vorm van Anne die zich door de meute heen worstelde en (even Anne haar woorden gebruiken) BAM!!, de eerste en tweede try voor Zwolle drukte.

Vol goede moed gingen we vervolgens de tweede helft in. Er waren enige aanpassingen in de opstelling gemaakt waardoor iedereen weer even moest wennen. Hierdoor begon de tweede helft minder sterk dan we hadden gehoopt. Ene nummer 7 van de tegenpartij kreeg een paar keer iets te veel vrijheid waardoor een try drukken helaas mogelijk was voor haar. Hoe vaak dit gebeurde, wordt door de persoonlijke aard hiervan liever niet op ingegaan. Ondanks de try’s die werden gedrukt door de tegenpartij, bleef ons team vechten voor kansen en lieten we zeker mooi spel zien. Zo ook Baukje. Vlak voor tijd besloot ze zich langs al haar tegenspeelsters te werken door ze simpelweg aan de kant te duwen en de derde try te scoren. Kijk, zo hoort het!

Toen het eindsignaal klonk waren er, ondanks de uitslag 19-69, geen al te verdrietige, teleurgestelde gezichten te bekennen. We waren het er allemaal over eens dat we een mooie strijd hebben geleverd waar we trots op mogen zijn, iets wat zeker niet onbelangrijk is.

Degene die deze wedstrijd extra trots op zichzelf konden zijn, waren onze twee (eigenlijk drie) Diva’s. Petra aka Patsy werd als eerste tot Diva gekroond. Dit omdat het niet uitmaakt op welke positie ze staat, ze staat er zonder te morren en hoe! Goed bezig Pats! Tot tweede Diva werd Ellen O gekroond. Als winger heeft ze haar eerste wedstrijd voltooid en deze rol heeft ze met verve vervuld, toppertje! Als derde Diva werd Anne naar voren gehaald. Biertjes uitdelen is makkelijk maar als je zelf ook topwerk levert, mag je zelf ook terecht in de schijnwerpers staan. De drie Diva’s volbrachten hun atten taak voorbeeldig, oefening baart kunst wellicht? Deze dag konden we in ieder geval goed afsluiten, ook omdat we getuige mochten zijn van een monster overwinning van onze eigen heren. Gefeliciteerd mannen!

Volgende week mogen we The Pickwick Ladies verwelkomen in Zwolle, dat wordt weer een mooie Hanze derby!